Matutine

Categoria: Poesia Dialettale Pubblicato: Mercoledì, 30 Ottobre 2019 Scritto da ugo

audio

È matutinë,

u munnë zë štrupiccia l’uocchië

cumm’a nu criaturë e fa crapiccë.

La luna rëncasa da la nuttata

e zë va a culëcà purtannëzë

mpiéttë tuttë lë pruméssë

docë dë lë ‘nnammuratë.

A matutinë

u solë parë nu paštorë

ché da la morgia ména

lë pëcurèllë pë lë rocchië

e u zërlijà dë l’auciéllë,

la vija ca zë rësvéglië.

Ma l’urlë dë la frabbëca,

cumm’a la botta d’u cacciatorë

të fa jëttëcà da nu suonnë ‘e fatinë

e të sbattë ‘nterra kë lë grinë.

1984

 MATUTINE

È  mattutino/il mondo si stropiccia gli occhi/ come un bimbo che fa capricci/ La luna rincasa dalla nottata/ e se ne va a dormire portandosi/ con sé tutte le promesse / dolci degli innamorati/ A mattutino/ il sole pare un pastore/ che da sopra la roccia mena/ le pecorelle per le fratte/ e lo zirlare degli uccelli/ la via che si risveglia/ Ma l’urlo della fabbrica/ come lo schioppo del cacciatore/ ti sbigottisce da un sogno di fata/ e ti sbatte a terra con le reni (rotte).

Visite: 555