audio
È matutinë,
u munnë zë štrupiccia l’uocchië
cumm’a nu criaturë e fa crapiccë.
La luna rëncasa da la nuttata
e zë va a culëcà purtannëzë
mpiéttë tuttë lë pruméssë
docë dë lë ‘nnammuratë.
A matutinë
u solë parë nu paštorë
ché da la morgia ména
lë pëcurèllë pë lë rocchië
e u zërlijà dë l’auciéllë,
la vija ca zë rësvéglië.
Ma l’urlë dë la frabbëca,
cumm’a la botta d’u cacciatorë
të fa jëttëcà da nu suonnë ‘e fatinë
e të sbattë ‘nterra kë lë grinë.
1984
È mattutino/il mondo si stropiccia gli occhi/ come un bimbo che fa capricci/ La luna rincasa dalla nottata/ e se ne va a dormire portandosi/ con sé tutte le promesse / dolci degli innamorati/ A mattutino/ il sole pare un pastore/ che da sopra la roccia mena/ le pecorelle per le fratte/ e lo zirlare degli uccelli/ la via che si risveglia/ Ma l’urlo della fabbrica/ come lo schioppo del cacciatore/ ti sbigottisce da un sogno di fata/ e ti sbatte a terra con le reni (rotte).
Visite: 555