Pë’ lë purtalë

• 

audio

• Pë’ lë purtalë

Pë lë scaléttë ammazzuccatë

chë z’affaccënë ‘nnant’a lë vichë

schiusë andò na fèlla ‘e solë

të fa scurnusë a parà l’uocchië

kë la mana, nu purtalë ‘e casa parla

e conta štorië luntanë.

Foglië d’acàntë abbëlliscënë lë štipëtë

e ‘n ciélë, ‘ncopp’a tuttë,

vola ancora l’aquila réalë.

Muortë chë parlënë,

corë chë sopravvivënë

au pisë dë la vicchiaia

e a la mupija dë la razza umana:

So’ opërë dë scarpëllinë campuascianë!

Purë së sciunijatë štannë,

abbandunatë réclamënë aiutë.

E mèntrë scrivë pènzë all’autajérë

ché nu cunzëgliérë qua mënutë

da la Caccavonia

ha rittë ché a spésë noštrë

vo’ salvà la civiltà

dë zinghërë slavë e dë Cifricogna.

Perciò ‘štu corë chiagnë

e chiagnétë purë vu’campuascianë.

Facétëlë sunà a muortë ‘ssë campanë!

1988

PER I PORTALI

Per le scalette a mazzetto/ che si affacciano davanti ai vicoli/ aperti dove una fetta di sole/ ti fa scornoso a parare gli occhi/ con la mano/un portale di casa/ parla e racconta storie lontane/ Foglie d’acanto abbelliscono gli stipiti/ e in cielo sopra tutto/ vola ancora l’aquila reale/ Morti che parlano/ cuori che sopravvivono/ al peso della vecchiaia/ e alla cecità della razza umana/ Sono opere di scalpellini campobassani/ Pure se sparsi stanno/abbandonati reclamano aiuto/ E mentre scrivo penso che l’altro ieri/un consigliere qui venuto/ dalla Caccavonia/ ha detto che a spese nostre/ vuol salvare la civiltà(?)/ di zingari slavi e di Cifricogna/ Perciò questo cuore piange/ e piangete pure voi, campobassani/ Fatele suonare a morte le vostre campane!

Visite: 786